Son Konular
....
''Bilmem, ne kadar olmuştur yüreğimizdeki yargıç ruhuyla kendimizi yargılamayalı!
Ne kadar olmuştur, günlük telaşlardan başımızı kaldırıp hayatın ön yüzünde, görünür bir şekilde yaşamayalı!''
.....
Tam her şeyin farkına varıyor insan
Tam da EVET yeniden başlamalıyım derken
Geç olduğunun farkındalığıyla Yürekten kopan Kocaman Bir AH.
Seni kaldıramayan yolların
Yükünü taşıyamayacak olmanın verdiği EYVAH tır aslında çocukluğa özlem...
Çok beğenerek okudum . hem de ilk kez.
Ellerine yüreğine sağlık Her resim tatlı bir tebessüm.
Her bakış başka bir özlem.
Ama aslolan ÇOCUK ve Özlemmiş.
Selam ve dua ile
Çocuğun seviyesine inilmez yükselinir.
yüreğimdeki korkulardan kurtulsam... annemin sınıfında kocaman aliminyum tencerede sarı yağda kızaran patateslere koşsam.. akşam babamın dizlerinde kitap okusam.. kardeşimle paylaşsam yarım elmayı.. sonra girsek babannemin koynuna üşüyen ayaklarımızı alsa bacaklarının arasına uyusak... karları oysak su döküp dondursak ev yapsak kendimize.. baharda yeşeren çatısız damların üstünde toprak kokusuyla evcilik oynasak...
büyümek istemiyorum.. korkuyorum.. yıkılmaz sandığım duvarların yıkılmasından.. korkuyorum.. yüreğimdeki masumiyetin bitmesinden..