Neler Yeni

Hoşgeldiniz İslami Forum Sayfası

Tüm özelliklerimize erişmek için şimdi bize katılın. Kaydolduktan ve oturum açtıktan sonra, konular oluşturabilir, mevcut konulara yanıtlar gönderebilir, diğer üyelerinize itibar kazandırabilir, kendi özel mesajınızı edinebilir ve çok daha fazlasını yapabilirsiniz. Ayrıca hızlı ve tamamen ücretsizdir, peki ne bekliyorsunuz?
Blue
Red
Green
Orange
Voilet
Slate
Dark

ŞiKAYETÇİYİM ! :-( (1 Kullanıcı)

kaniirfan

Kayıtlı Kullanıcı
Katılım
18 Ocak 2009
Mesajlar
647
Tepki puanı
0
Puanları
0
Yaş
43


Şikâyetçiyim: Çünkü insanlarla paylaşmak istediğim onca şey var, ama etrafımda paylaşacak kişi bulamıyorum.
Çünkü yaşadıklarımı paylaşacağım kişinin öncelikle güvenilir olmasını, sırrımı tutmasını istiyorum.

Ani bir fırtına çıkmış da herkes evlerine kapanmış gibi kendilerine kapanmışlar; üstelik yürek kapılarını da sımsıkı kapatmışlar.
Bir ben sokakta kaldım.
Sahipleri tarafından terk edilmiş bir kedi yavrusu kadar yalnız, ürkek ve çaresizim...
Çıkan her fırtınada savrulup yağan her yağmurda ıslanıyorum...
Her yağmur damla damla ruhuma damlıyor...
Yalnızlık akrep gibi sokuyor benliğimi!..
Hayallerim bile sırılsıklam!
Yılgın değilim aslında, çünkü hayatla çok erken yaşlarda savaşmaya başladım. Beş yaşında tattım zorlu acıları...
Zemheri gecelerinde kâbuslarla uyandı ürkekliğim. Kimse sarılmadı korkularıma, kimse “geçecek yavrum” demedi, ninni söylemedi; saçlarımın arasında şefkatli parmaklar hiç dolaşmadı.
Şimdi olgunluk çağındayım. Sık olmasa da kâbuslarım sürüyor. Onlarla baş etmeye çalışırken, kalabalıkta yalnızlığa tosluyorum.
Hayatın yüreğinde oluşturulan boşluk, git gide tüm insanları kuşattı. Bizi idealsizleştirenlere inat biz hedefsizleştik, duyarsızlaştık, kimliksizleştik. Artık evlatlar annelerini öldürüyor!

Herkes kadar ben de kendi yalnızlığımı dolaştırıyorum. Oysa “Hayat paylaşma ve paslaşmadır” diyorlar. Sevginin, şefkatin, merhametin, himmetin ve bunların sonucu olan paylaşmanın olmadığı yerde, hayatın olamayacağını söylüyorlar.
İnsanların çoğu bu anlamda yaşamıyor. Üniversitelerin içini boşaltanlar, insanların içini de boşattılar: İnancı, ideali, sevgiyi, duyguyu her gün binlerce kez öldürmeye çalışıyorlar.
Tek değer para! Anlaşılan sadece onun sağlayacağı güçle birbirimizi vuracağız!
Ben böyle olmak istemiyorum, ama böyle olmaya zorlanıyorum. Başarıya ve paraya kilitli bir robot olarak yaşamamı öneriyorlar. Bu öneriyi reddettiğim taktirde “modern hayat”ı da reddetmiş olacağım.
Yüreğimi yaşayamadıktan sonra, “modern hayat”ın getirilerinin ne önemi var?

Bütün anlamsızlıklarıyla birlikte, hayatı, yine de çok seviyorum. Yaşanacak pek çok şey olduğuna hâlâ bütün kalbimle inanıyorum.
Tanıyanlar bu tarafıma çok şaşıyorlar. Belki de hâlâ niye tükenmediğimi sorguluyorlardır. İnadına tükenmeyeceğim işte! İstanbul denen devanası ruhumu ve yüreğimi teslim alamayacak inşallah!

Bazen çok umursamazım, her şeye boş veriyorum. Sonuçta, “Hayatı biz planlamıyoruz, sadece verilen rolü oynuyoruz!”
Öyleyse fazla dertlenmenin, dünyayı adeta yüklenmenin bir anlamı yok.
Böyle umursamaz zamanlarımda kendimi daha çok seviyorum. Kendimce muziplikler, haşarılıklar, uçarılıklar yapıyorum.
“Yaşına yakışmıyor” diyenlere, “Geceleri saymayın” diye takılıyorum, “o zaman yaşım yarıya düşer, eh ona da yakışır doğrusu.”
Bazı insanlar güç kullanarak kendi saplantılarını hayata empoze ediyorlar...
Biliyor musunuz bunlar tutmayacak. Çünkü hayat zorlamalarla, plânlamalarla düzenlenebilecek bir şey değil: Salt yaşanacak bir şey!
Yaşamayı beceremeyenler başkalarının hayatına müdahale ediyor!

Bence, başörtüsü probleminin bir ucu burada saklı...
Doğru düzgün yaşamayı beceremeyişimize çok üzülüyorum. En çok bu yüzden kahırlanıyor, hatta bazen sinir oluyorum.
Dindarlar ölüme, laikler dünyaya çağırıyor. İkisinin ortasında uzlaşmayı bir türlü beceremiyorlar. Bari “bizimkiler” hiç olmazsa mezarlıkların verdiği mesajı okuyabilseler...
Mezarlıklarına hayatın güzelliklerini katmış bir kültüre mensubuz. Hem mezar taşlarındaki duygusal güzellemeler, hem de mezarlara dikilen yediveren gülleri, kendilerini fark edebilen idrake, ölümün gerçekçiliği yanında hayatın zengin renklerini de sunuyor...
Ölümü de sevdiriyor, hayatı da...
Bu anlamıyla ölümün hayatı da kapsayan boyutlarına bayılıyorum.
Bu yüzden ne kadar zorlarlarsa zorlasınlar yaşamaktan asla vazgeçmeyeceğim ben.
Siz de vazgeçmeyin.

YAVUZ BAHADIROĞLU/YAZAR
 

denizhkn

Kayıtlı Kullanıcı
Katılım
27 Mar 2009
Mesajlar
421
Tepki puanı
0
Puanları
0
Yaş
37
günaydın değerli abim.. ne güzel yazmışsın..
sonuçtan aslında şunu anlıyoruz.. Mevlana Hazretleri'nin de dediği gibi "dost ararsan Allah cc yeter". ulaşılmak istenen bu değil midir? görünen kısmı da yukarıda yazılanlar?
emeğine sağlık kaniirfan abim.
Selam ve Dua ile
Selamunaleykum..
 

kaniirfan

Kayıtlı Kullanıcı
Katılım
18 Ocak 2009
Mesajlar
647
Tepki puanı
0
Puanları
0
Yaş
43
günaydın değerli abim.. ne güzel yazmışsın..
sonuçtan aslında şunu anlıyoruz.. Mevlana Hazretleri'nin de dediği gibi "dost ararsan Allah cc yeter". ulaşılmak istenen bu değil midir? görünen kısmı da yukarıda yazılanlar?
emeğine sağlık kaniirfan abim.
Selam ve Dua ile
Selamunaleykum..

AleykumSelam...çok sıcak bir mesaj yazmışsın..ALLAH razı olsun Kardeşim...Ne mutluki bu yazılanları idrak eden bir kalp taşıyorsun...Teşekkürler
 

denizhkn

Kayıtlı Kullanıcı
Katılım
27 Mar 2009
Mesajlar
421
Tepki puanı
0
Puanları
0
Yaş
37
babam şey der..bilinen de bir söz aslında. anlatabildiklerin karşındakinin anlayabildiği kadardır.
sen bir kalbin anlamasını sağlayan güzel şeyler yazmışsın bence o açıdan bak..
duanı eksik etme..
Selamunaleykum..
 

kaniirfan

Kayıtlı Kullanıcı
Katılım
18 Ocak 2009
Mesajlar
647
Tepki puanı
0
Puanları
0
Yaş
43
babam şey der..bilinen de bir söz aslında. anlatabildiklerin karşındakinin anlayabildiği kadardır.
sen bir kalbin anlamasını sağlayan güzel şeyler yazmışsın bence o açıdan bak..
duanı eksik etme..
Selamunaleykum..
aleykumselam..
 

Bu konuyu görüntüleyen kişiler

Üst Alt