Muhtazaf
Kayıtlı Kullanıcı
- Katılım
- 30 Mar 2008
- Mesajlar
- 9,624
- Tepki puanı
- 989
- Puanları
- 113
- Yaş
- 66
- Web Sitesi
- www.aydin-aydin.com
NAMAZIN ÖNEMi.
Saat bire geliyor,yeni uyandım. Öğle ezanı okunacak birazdan. Gece dört buçuk gibi sızmışım uykunun kucağına. Telefon sesiyle uyandım,yoksa devam edebilirdim.Karşı komşumuz Şefika Teyze aramış ve ağlıyormuş. Annem de teselli ediyordu.
"Sabah namazına kalkamadım a kızım. Şimdi ne yapacağım?"
"Şefika Teyze yaşlılıkta eklendi tabi,bazen kalkamayabilirsin ama bak üzülme. Kalkamadığında ,öğleden ö...nce namazını kılabilirsin ya da ben uyanınca seni çaldırayım,olur mu?"
İnanamıyordu bu teklife. "Böyle insanlar var mı?" diye düşündüğünden eminim...
"Kaldırır mısın gerçekten?"
"Tabi ki. Bundan sonra her sabah ben arayacağım seni..."
Annem,kendi namazını,bizim namazımızı sırtlandığı yetmiyormuş gibi,birde komşuların uyanmasından da sorumlu tutuyordu kendini. Bir kere uyanamasa,bütün mahalle gevura kaçacaktık! Birden aklıma geldi. Ben de sabah namazını kılmamıştım; üstelik ezana yakın yatmıştım, üstelik ne gözümde yaş vardı,ne ciğerimde pişmanlık... O an anladım, namaz kılmayınca ağlayamıyorsa insan,kıldığın namazlarda bir sorun olmalı!
Tüm gün,namaz kıldım. Duaların anlamlarını araştırdım. Duaların anlamlarını düşünerek tekrar namaz kıldım. Gözyaşı dökene kadar uğraşacaktım. Bunun bir yolunu bulmalıydım.
Eğer namaz kılarken,etrafa bakmıyorsam,
eğer namaz kılarken aklımda,
dilimde,
kalbimde sadece Allah varsa,
eğer namaz kılarken, okuyuşuma dikkat ediyorsam,
heyecanlanıyorsam,
eğer namaz kılarken, sevgilimle buluşmuşum gibi hissediyorsam,
eğer her namazda, vefat eden babamı görmüşçesine secdeye özlemle varıyorsam,
tamam işte...
oldum artık derim o zaman!
Yine eksiklik duyarım ama biraz daha az,biraz daha müslümanca!
Sabah irkilerek uyandım bu sefer. Annem su dökmüştü yüzüme:
-"Bu sabah,izin vermeyeceğim rüyada gezmene! "
Kalktım, yüzümü kuruladım, abdest aldım, namazımı kıldım, annemi öptüm.
Bu kadın, beni gerçekten düşünen bir anneydi. Namazın,uykudan hayırlı olduğunu bilen bir anne.
Bu kadın, "çocuğum mışıl mışıl uyuyor,kıyamam" demeyen bir anne! Gerçek bir anne.. Cennet vaadine yakışan bir anne!
Öğlen Allah'la camide buluşmaya gidecektim ama önce Şefika Teyze'ye uğramak istedim. Kapısını çaldım. Elimde validemin yaptığı kek.
"Allah senden razı olsun Şefika Teyze" dedim.
Gülümsedi. Yüzü kırış kırıştı ama gencecik bir kızın saflığını taşıyordu.
"Amin evladım ; ama doğrusu, duana niye erişebildiğimi merak ettim?"
"Ah be Şefika Teyze " dedim.Sen namaz kılamayınca ağlıyorsun..."
ALINTI
Saat bire geliyor,yeni uyandım. Öğle ezanı okunacak birazdan. Gece dört buçuk gibi sızmışım uykunun kucağına. Telefon sesiyle uyandım,yoksa devam edebilirdim.Karşı komşumuz Şefika Teyze aramış ve ağlıyormuş. Annem de teselli ediyordu.
"Sabah namazına kalkamadım a kızım. Şimdi ne yapacağım?"
"Şefika Teyze yaşlılıkta eklendi tabi,bazen kalkamayabilirsin ama bak üzülme. Kalkamadığında ,öğleden ö...nce namazını kılabilirsin ya da ben uyanınca seni çaldırayım,olur mu?"
İnanamıyordu bu teklife. "Böyle insanlar var mı?" diye düşündüğünden eminim...
"Kaldırır mısın gerçekten?"
"Tabi ki. Bundan sonra her sabah ben arayacağım seni..."
Annem,kendi namazını,bizim namazımızı sırtlandığı yetmiyormuş gibi,birde komşuların uyanmasından da sorumlu tutuyordu kendini. Bir kere uyanamasa,bütün mahalle gevura kaçacaktık! Birden aklıma geldi. Ben de sabah namazını kılmamıştım; üstelik ezana yakın yatmıştım, üstelik ne gözümde yaş vardı,ne ciğerimde pişmanlık... O an anladım, namaz kılmayınca ağlayamıyorsa insan,kıldığın namazlarda bir sorun olmalı!
Tüm gün,namaz kıldım. Duaların anlamlarını araştırdım. Duaların anlamlarını düşünerek tekrar namaz kıldım. Gözyaşı dökene kadar uğraşacaktım. Bunun bir yolunu bulmalıydım.
Eğer namaz kılarken,etrafa bakmıyorsam,
eğer namaz kılarken aklımda,
dilimde,
kalbimde sadece Allah varsa,
eğer namaz kılarken, okuyuşuma dikkat ediyorsam,
heyecanlanıyorsam,
eğer namaz kılarken, sevgilimle buluşmuşum gibi hissediyorsam,
eğer her namazda, vefat eden babamı görmüşçesine secdeye özlemle varıyorsam,
tamam işte...
oldum artık derim o zaman!
Yine eksiklik duyarım ama biraz daha az,biraz daha müslümanca!
Sabah irkilerek uyandım bu sefer. Annem su dökmüştü yüzüme:
-"Bu sabah,izin vermeyeceğim rüyada gezmene! "
Kalktım, yüzümü kuruladım, abdest aldım, namazımı kıldım, annemi öptüm.
Bu kadın, beni gerçekten düşünen bir anneydi. Namazın,uykudan hayırlı olduğunu bilen bir anne.
Bu kadın, "çocuğum mışıl mışıl uyuyor,kıyamam" demeyen bir anne! Gerçek bir anne.. Cennet vaadine yakışan bir anne!
Öğlen Allah'la camide buluşmaya gidecektim ama önce Şefika Teyze'ye uğramak istedim. Kapısını çaldım. Elimde validemin yaptığı kek.
"Allah senden razı olsun Şefika Teyze" dedim.
Gülümsedi. Yüzü kırış kırıştı ama gencecik bir kızın saflığını taşıyordu.
"Amin evladım ; ama doğrusu, duana niye erişebildiğimi merak ettim?"
"Ah be Şefika Teyze " dedim.Sen namaz kılamayınca ağlıyorsun..."
ALINTI